AN VII, 52 Dawanie

Przy pewnej okazji Zrealizowany mieszkał w Campa na brzegu Lotosowego Stawu Gaggara. Wtedy liczni świeccy wyznawcy z Campa podeszli do czcigodnego Sariputty, złożyli mu hołd, usiedli z boku i powiedzieli do niego:

„Czcigodny Sariputto, było to już dawno temu jak słyszeliśmy mowę Dhammy Zrealizowanego. Byłoby dobrze, czcigodny panie, gdybyśmy mogli usłyszeć mowę Dhammy daną przez Zrealizowanego”.

„W takim razie, przyjaciele, powinniście przyjść w dniu uposatha. Prawdopodobnie wtedy będziecie mogli usłyszeć mowę Dhammy daną przez Zrealizowanego”. „Tak, czcigodny panie”, odpowiedzieli ci świeccy wyznawcy. Wtedy, po wstaniu ze swych miejsc, złożyli, hold czcigodnemu Sariputtcie okrążywszy go trzymając ich prawe strony zwrócone ku niemu, i odeszli.

Wtedy, w dzień uposatha, ci świeccy wyznawcy z Campa podeszli do czcigodnego Sariputty, złożyli mu hołd i stanęli z boku. Wtedy czcigodny Sariputta wraz z tymi świeckimi wyznawcami, poszedł do Zrealizowanego. Złożyli hołd Zrealizowanemu, usiedli z boku i czcigodny Sariputta powiedział do niego:

„Czcigodny panie, czy mogłoby tak być, że podarunek dany komuś tutaj nie jest o wielkim owocu i korzyści? I czy mogłoby tak być, że podarunek dany komuś tutaj jest o wielkim owocu i korzyści?”

„Mogłoby się tak być, Sariputto, że podarunek dany komuś tutaj nie jest o wielkim owocu i korzyści. I mogłoby tak być, że podarunek dany komuś tutaj jest o wielkim owocu i korzyści”.

„Czcigodny panie, dlaczego tak jest, że jeden podarunek nie jest o wielkim owocu i korzyści, podczas inny jest?”

„Tu, Sariputto, ktoś daje podarunek z oczekiwaniami, z uwiązanym umysłem, szukając zapłaty, daje podarunek [myśląc]: 'Kiedy umrę, skorzystam z tego'. Daje ten podarunek pustelnikowi czy braminowi: jedzenie i napoje; ubrania i wehikuły, girlandy,perfumy i maści, łoża, mieszkania, i lampy. Jak myślisz Sariputto? Czy ktoś mógłby dać taki podarunek?” „Tak, czcigodny panie”. „W takim przypadku, daje on podarunek z oczekiwaniami, z uwiązanym umysłem, szukając zapłaty, daje podarunek [myśląc]: 'Kiedy umrę, skorzystam z tego'. Po daniu takiego podarunku, z rozpadem ciała, po śmierci, odradza się w towarzystwie bogów Czterech Wielkich Króli. Po wyczerpaniu się tego działania, psychicznej mocy, chwały, i władzy, przychodzi z powrotem i wraca do tego stanu istnienia.

Ale, Sariputto, ktoś nie daje podarunku z oczekiwaniami, z uwiązanym umysłem, szukając zapłaty, daje podarunek [myśląc]: 'Dawanie jest dobre' …

Nie daje podarunku [myśląc] 'Dawanie jest dobre', ale raczej daje podarunek [myśląc]: 'Dawanie było praktykowane przedtem przez mojego ojca i pradziadów; nie porzucę tej rodzinnej tradycji' ..

Nie daje podarunku [myśląc]: 'Dawanie było praktykowane przedtem przez mojego ojca i pradziadów; nie porzucę tej rodzinnej tradycji', ale raczej daje podarunek [myśląc]: 'Ja gotuję, ci ludzie nie gotują. Nie jest właściwe, bym ja który gotuję nie dawał tym, którzy nie gotują' ...

Nie daje podarunku [myśląc]: 'Ja gotuję, ci ludzie nie gotują. Nie jest właściwe, bym ja który gotuję nie dawał tym, którzy nie gotują'', ale raczej daje podarunek [myśląc]: 'Tak jak wielcy starożytni prorocy, mianowicie, Atthaka, Vamaka, Vamadeva, Vessamitta, Yamataggi, Angirasa, Bharadvaja, Vasettha, Kassapa i Bhagu – prowadzili te wielkie ofiary, tak i ja będę się dzielił podarunkami'...

Nie daje podarunku [myśląc]: 'Tak jak wielcy starożytni prorocy, mianowicie, Atthaka, Vamaka, Vamadeva, Vessamitta, Yamataggi, Angirasa, Bharadvaja, Vasettha, Kassapa i Bhagu – prowadzili te wielkie ofiary, tak i ja będę się dzielił podarunkami', ale raczej daje podarunek [myśląc]: 'Kiedy daję podarunek, mój umysł staje się spokojny i zadowolenie i radość powstają'...

Nie daje podarunku [myśląc]: 'Kiedy daję podarunek, mój umysł staje się spokojny i zadowolenie i radość powstają', ale raczej daje podarunek [myśląc]: 'To ozdoba umysłu, wyposażenie umysłu'. Daje ten podarunek pustelnikowi czy braminowi: jedzenie i napoje; ubrania i wehikuły, girlandy,perfumy i maści, łoża, mieszkania, i lampy. Jak myślisz Sariputto? Czy ktoś mógłby dać taki podarunek?” „Tak, czcigodny panie”. „W takim przypadku, nie daje on podarunku z oczekiwaniami z uwiązanym umysłem, szukając zapłaty. Nie daje on podarunku [myśląc]: 'Dawanie jest dobre'. Nie daje on podarunku [myśląc]: 'Dawanie było praktykowane przedtem przez mojego ojca i pradziadów; nie porzucę tej rodzinnej tradycji'. Nie daje on podarunku [myśląc]: 'Ja gotuję, ci ludzie nie gotują. Nie jest właściwe, bym ja który gotuję nie dawał tym, którzy nie gotują'. Nie daje on podarunku [myśląc]: 'Tak jak wielcy starożytni prorocy, mianowicie, Atthaka, Vamaka, Vamadeva, Vessamitta, Yamataggi, Angirasa, Bharadvaja, Vasettha, Kassapa i Bhagu – prowadzili te wielkie ofiary, tak i ja będę się dzielił podarunkami'. Nie daje on podarunku [myśląc]: 'Kiedy daję podarunek, mój umysł staje się spokojny i zadowolenie i radość powstają'. Ale raczej daje on podarunek [myśląc]: 'To ozdoba umysłu, wyposażenie umysłu'. Po daniu takiego podarunku, z rozpadem ciała, po śmierci, odradza się w towarzystwie bogów Brahmy. Po wyczerpaniu się tego działania, psychicznej mocy, chwały, i władzy, nie przychodzi z powrotem i nie wraca do tego stanu istnienia.

To, Sariputto, jest powód dlaczego podarunek dany komuś tutaj nie jest o wielkim owocu i korzyści. I to jest powód dlaczego podarunek dany komuś tutaj jest o wielkim owocu i korzyści”.

AN VII, 51 Rozprawa Dhammy o zjednoczeniu i oderwaniu

Mnisi, nauczę was ekspozycji Dhammy o połączeniu i oderwaniu. A co jest tą ekspozycją Dhammy o zjednoczeniu i oderwaniu?

Mnisi, kobieta skierowuje uwagę wewnętrznie na jej kobiece cechy, jej kobiece części, jej kobiecy wizerunek, jej kobiecy aspekt, jej kobiece pragnienie i jej kobiecy głos, jej kobiece ozdoby. Staje się nimi podekscytowana, rozmiłowuje się w nich. Podekscytowana przez nie, rozmiłowana w nich, skierowuje uwagę zewnętrznie na cechy [mężczyzny], jego męskie części, jego męski wizerunek, jego męski aspekt, jego męskie pragnienie i jego męski głos, jego męskie ozdoby. Staje się nimi podekscytowana, rozmiłowuje się w nich. Podekscytowana przez nie, rozmiłowana w nich, pożąda zewnętrznego połączenia, jak również pożąda przyjemności i radości które powstają z takiego połączenia. Istoty które rozmiłowują się w ich kobiecości wchodzą w połączenie z mężczyzną. To w ten sposób ta kobieta nie przekracza swej kobiecości.

Mnisi, mężczyzna skierowuje uwagę wewnętrznie na jego męskie cechy, jego męskie części, jego męski wizerunek, jego męski aspekt, jego męskie pragnienie i jego męski głos, jego męskie ozdoby. Staje się nimi podekscytowany, rozmiłowuje się w nich. Podekscytowany przez nie, rozmiłowany w nich, skierowuje uwagę zewnętrznie na cechy [kobiety], jej kobiece części, jej kobiecy wizerunek, jej kobiecy aspekt, jej kobiece pragnienie i jej kobiecy głos, jej kobiece ozdoby. Staje się nimi podekscytowany, rozmiłowuje się w nich. Podekscytowany przez nie, rozmiłowany w nich, pożąda zewnętrznego połączenia, jak również pożąda przyjemności i radości które powstają z takiego połączenia. Istoty które rozmiłowują się w ich męskości wchodzą w połączenie z kobietą. To w ten sposób ten mężczyzna nie przekracza swej męskości.

Oto jak dochodzi do połączenia. A jak dochodzi do oderwania?

Mnisi, kobieta nie skierowuje uwagi wewnętrznie na jej kobiece cechy, jej kobiece części, jej kobiecy wizerunek, jej kobiecy aspekt, jej kobiece pragnienie i jej kobiecy głos, jej kobiece ozdoby. Nie staje się nimi podekscytowana, nie rozmiłowuje się w nich. Nie podekscytowana przez nie, nie rozmiłowana w nich, nie skierowuje uwagi zewnętrznie na cechy [mężczyzny], jego męskie części, jego męski wizerunek, jego męski aspekt, jego męskie pragnienie i jego męski głos, jego męskie ozdoby. Nie staje się nimi podekscytowana, nie rozmiłowuje się w nich. Nie podekscytowana przez nie, nie rozmiłowana w nich, nie pożąda zewnętrznego połączenia , ani też nie pożąda przyjemności i radości które powstają z takiego połączenia. Istoty które nie rozmiłowują się w ich kobiecości stają się oderwane od mężczyzny. To w ten sposób ta kobieta przekracza swą kobiecość.

Mnisi, mężczyzna skierowuje uwagę wewnętrznie na jego męskie cechy, jego męskie części, jego męski wizerunek, jego męski aspekt, jego męskie pragnienie i jego męski głos, jego męskie ozdoby. Nie staje się nimi podekscytowany, nie rozmiłowuje się w nich. Nie podekscytowany przez nie, nie rozmiłowany w nich, nie skierowuje uwagi zewnętrznie na cechy [kobiety], jej kobiece części, jej kobiecy wizerunek, jej kobiecy aspekt, jej kobiece pragnienie i jej kobiecy głos, jej kobiece ozdoby. Nie staje się nimi podekscytowany, nie rozmiłowuje się w nich. Nie podekscytowany przez nie, nie rozmiłowany w nich, nie pożąda zewnętrznego połączenia, jak również nie pożąda przyjemności i radości które powstają z takiego połączenia. Istoty które nie rozmiłowują się w ich męskości stają się oderwane od kobiety. To w ten sposób ten mężczyzna przekracza swą męskość.

Oto jak dochodzi do oderwania.

To, mnisi, jest rozprawa Dhammy o połączeniu i oderwaniu.

AN VII, 46

Mnisi, jest te siedem akcesoriów koncentracji. Jakie siedem? Właściwy pogląd, właściwa intencja, właściwa mowa, właściwe działanie, właściwe utrzymanie, właściwy wysiłek, i właściwa uważność. Zjednoczenie umysłu wyposażone w te siedem czynników jest nazywane szlachetną koncentracją „ze swym wspomaganiem” i ze „swymi akcesoriami”.

Władanie nad swoim umysłem

AN VII, 40,

Mnisi, posiadając siedem cech, mnich sprawuje władanie nad swym umysłem i nie jest sługą swego umysłu. Jakie siedem? Tu, mnich jest obeznany z koncentracją, obeznany z osiągnięciem koncentracji, obeznany z trwaniem koncentracji, obeznany z wychodzeniem z koncentracji, obeznany z gotowością do koncentracji, obeznany z obszarem koncentracji, i obeznany w zdecydowaniu odnośnie do koncentracji. Posiadając te siedem cech, mnich sprawuje władanie nad swym umysłem i nie jest sługą swego umysłu.

AN VII, 41

Mnisi, posiadając siedem cech, Sariputta sprawuje władanie nad swym umysłem i nie jest sługą swego umysłu. Jakie siedem? Tu, Sariputta jest obeznany z koncentracją, obeznany z osiągnięciem koncentracji, obeznany z trwaniem koncentracji, obeznany z wychodzeniem z koncentracji, obeznany z gotowością do koncentracji, obeznany z obszarem koncentracji, i obeznany w zdecydowaniu odnośnie do koncentracji. Posiadając te siedem cech, Sariputta sprawuje władanie nad swym umysłem i nie jest sługą swego umysłu.

AN VII, 38

Mnisi, kiedy posiada siedem cech, mnich może szybko zrealizować dla siebie z bezpośrednią wiedzą cztery analityczne wiedze i uzyskać mistrzostwo nad nimi. Jakie siedem?

Tu, mnich rozumie takim jakim to rzeczywiście jest: „Jest mentalna ociężałość u mnie”. Czy kiedy umysł jest ograniczony wewnętrznie, rozumie takim jakim to rzeczywiście jest: „Mój umysł jest ograniczony wewnętrznie”. Czy kiedy umysł jest rozproszony zewnętrznie, rozumie takim jakim to rzeczywiście jest: „Mój umysł jest rozproszony zewnętrznie”. Zna uczucia jak powstają, jak trwają i jak zanikają; zna percepcje jak powstają, jak trwają i jak zanikają; zna myśli jak powstają, jak trwają i jak zanikają. Wtedy wśród cech odpowiednich i nieodpowiednich, podrzędnych i nadrzędnych, ciemnych i jasnych wraz z ich kontr-odpowiednikami, pochwycił dobrze znak, odpowiednio skierował nań uwagę, przemyślał go dobrze i dobrze spenetrował z mądrością. Kiedy posiada te siedem cech, mnich może szybko zrealizować dla siebie z bezpośrednią wiedzą cztery analityczne wiedze i uzyskać mistrzostwo nad nimi.