AN VIII, 63

Wtedy pewien mnich podszedł do Zrealizowanego, złożył mu hołd, usiadł z boku i powiedział: „Czcigodny panie, byłoby dobrze gdyby Zrealizowany pouczył mnie Dhammy w skrócie tak, że po usłyszeniu Dhammy od Zrealizowanego, mógłbym trwać samotnie, oderwany, uważny, gorliwy i zdecydowany”. „To właśnie w taki sposób, niektórzy błądzący ludzie tutaj proszą mnie, ale kiedy ta Dhamma jest wyjaśniona, myślą tylko o podążaniu za mną”. „Czcigodny panie, niech Zrealizowany nauczy mnie Dhammy w skrócie. Niech Pomyślny nauczy mnie Dhammy w skrócie. Być może mógłbym dojść do zrozumienia słów Zrealizowanego, być może mógłbym stać się spadkobiercą słów Zrealizowanego”.

„W takim przypadku, mnichu, powinieneś się trenować w ten sposób: 'Mój umysł będzie stały i dobrze ustabilizowany wewnętrznie. Powstałe złe niekorzystne stany nie będą wprawiały mojego umysłu w obsesje'. W taki sposób powinieneś się trenować.

Kiedy mnichu, twój umysł jest stały i dobrze ustabilizowany wewnętrznie, i złe niekorzystne stany nie wprawiają twojego umysłu w obsesje, wtedy powinieneś się trenować tak: 'Rozwinę i będę kultywował wyzwolenie umysłu przez przyjazność, uczynię je pojazdem i podstawą, zastosuję w praktyce, skonsoliduję, i odpowiednio podejmę'. W taki sposób powinieneś się trenować.

Kiedy ta koncentracja została rozwinięta i kultywowana przez ciebie w ten sposób, powinieneś rozwinąć tą koncentrację z myśleniem i rozważaniem, powinieneś rozwinąć ją bez myślenia ale tylko z rozważaniem, powinieneś rozwinąć ją bez myślenia i rozważania. Powinieneś rozwinąć ją z błogością; powinieneś rozwinąć ją bez błogości, powinieneś rozwinąć ją stowarzyszoną z wygodą; i powinieneś rozwinąć ją stowarzyszoną z równowagą.

Kiedy ta koncentracja została rozwinięta, dobrze rozwinięta przez ciebie w ten sposób, wtedy powinieneś się trenować tak: 'Rozwinę i będę kultywował wyzwolenie umysłu przez współczucie,

uczynię je pojazdem i podstawą, zastosuję w praktyce, skonsoliduję, i odpowiednio podejmę'. W taki sposób powinieneś się trenować.

Kiedy ta koncentracja została rozwinięta i kultywowana przez ciebie w ten sposób, powinieneś rozwinąć tą koncentrację z myśleniem i rozważaniem, powinieneś rozwinąć ją bez myślenia ale tylko z rozważaniem, powinieneś rozwinąć ją bez myślenia i rozważania. Powinieneś rozwinąć ją z błogością; powinieneś rozwinąć ją bez błogości, powinieneś rozwinąć ją stowarzyszoną z wygodą; i powinieneś rozwinąć ją stowarzyszoną z równowagą.

Kiedy ta koncentracja została rozwinięta, dobrze rozwinięta przez ciebie w ten sposób, wtedy powinieneś się trenować tak: 'Rozwinę i będę kultywował wyzwolenie umysłu przez radość, uczynię je pojazdem i podstawą, zastosuję w praktyce, skonsoliduję, i odpowiednio podejmę'. W taki sposób powinieneś się trenować.

Kiedy ta koncentracja została rozwinięta i kultywowana przez ciebie w ten sposób, powinieneś rozwinąć tą koncentrację z myśleniem i rozważaniem, powinieneś rozwinąć ją bez myślenia ale tylko z rozważaniem, powinieneś rozwinąć ją bez myślenia i rozważania. Powinieneś rozwinąć ją z błogością; powinieneś rozwinąć ją bez błogości, powinieneś rozwinąć ją stowarzyszoną z wygodą; i powinieneś rozwinąć ją stowarzyszoną z równowagą.

Kiedy ta koncentracja została rozwinięta, dobrze rozwinięta przez ciebie w ten sposób, wtedy powinieneś się trenować tak: 'Rozwinę i będę kultywował wyzwolenie umysłu przez równowagę, uczynię je pojazdem i podstawą, zastosuję w praktyce, skonsoliduję, i odpowiednio podejmę'. W taki sposób powinieneś się trenować.

Kiedy ta koncentracja została rozwinięta i kultywowana przez ciebie w ten sposób, powinieneś rozwinąć tą koncentrację z myśleniem i rozważaniem, powinieneś rozwinąć ją bez myślenia ale tylko z rozważaniem, powinieneś rozwinąć ją bez myślenia i rozważania. Powinieneś rozwinąć ją z błogością; powinieneś rozwinąć ją bez błogości, powinieneś rozwinąć ją stowarzyszoną z wygodą; i powinieneś rozwinąć ją stowarzyszoną z równowagą.

Kiedy ta koncentracja została rozwinięta, dobrze rozwinięta przez ciebie w ten sposób, wtedy powinieneś się trenować tak: 'Będę trwał kontemplując ciało jako ciało, gorliwy, jasno postrzegający, uważny, usunąwszy pożądanie i smutek w odniesieniu do świata'. W taki sposób powinieneś się trenować.

Kiedy ta koncentracja została rozwinięta i kultywowana przez ciebie w ten sposób, powinieneś rozwinąć tą koncentrację z myśleniem i rozważaniem, powinieneś rozwinąć ją bez myślenia ale tylko z rozważaniem, powinieneś rozwinąć ją bez myślenia i rozważania. Powinieneś rozwinąć ją z błogością; powinieneś rozwinąć ją bez błogości, powinieneś rozwinąć ją stowarzyszoną z wygodą; i powinieneś rozwinąć ją stowarzyszoną z równowagą.

Kiedy ta koncentracja została rozwinięta, dobrze rozwinięta przez ciebie w ten sposób, wtedy powinieneś się trenować tak: 'Będę trwał kontemplując uczucia jako uczucia, gorliwy, jasno postrzegający, uważny, usunąwszy pożądanie i smutek w odniesieniu do świata'. W taki sposób powinieneś się trenować.

Kiedy ta koncentracja została rozwinięta i kultywowana przez ciebie w ten sposób, powinieneś rozwinąć tą koncentrację z myśleniem i rozważaniem, powinieneś rozwinąć ją bez myślenia ale tylko z rozważaniem, powinieneś rozwinąć ją bez myślenia i rozważania. Powinieneś rozwinąć ją z błogością; powinieneś rozwinąć ją bez błogości, powinieneś rozwinąć ją stowarzyszoną z wygodą; i powinieneś rozwinąć ją stowarzyszoną z równowagą.

Kiedy ta koncentracja została rozwinięta i dobrze rozwinięta przez ciebie w ten sposób, wtedy powinieneś się trenować tak: 'Będę trwał kontemplując uczucia jako uczucia, gorliwy, jasno postrzegający, uważny, usunąwszy pożądanie i smutek w odniesieniu do świata'. W taki sposób powinieneś się trenować.

Kiedy ta koncentracja została rozwinięta i kultywowana przez ciebie w ten sposób, powinieneś rozwinąć tą koncentrację z myśleniem i rozważaniem, powinieneś rozwinąć ją bez myślenia ale tylko z rozważaniem, powinieneś rozwinąć ją bez myślenia i rozważania. Powinieneś rozwinąć ją z błogością; powinieneś rozwinąć ją bez błogości, powinieneś rozwinąć ją stowarzyszoną z wygodą; i powinieneś rozwinąć ją stowarzyszoną z równowagą.

Kiedy ta koncentracja została rozwinięta i dobrze rozwinięta przez ciebie w ten sposób, wtedy powinieneś się trenować tak: 'Będę trwał kontemplując umysł jako umysł, gorliwy, jasno postrzegający, uważny, usunąwszy pożądanie i smutek w odniesieniu do świata'. W taki sposób powinieneś się trenować.

AN V, 176

Wtedy gospodarz Anathapindika, z towarzyszącymi mu pięciuset świeckimi wyznawcami, podszedł do Zrealizowanego, złożył mu hołd, i usiadł z boku. Wtedy Zrealizowany powiedział do gospodarza Anathapindiki: „Gospodarze, ofiarowaliście szaty, jedzenie, miejsca pobytu i lekarstwa dla chorych Zgromadzeniu mnichów. Nie powinniście zadowalać się tylko tym, [myśląc]: 'Ofiarowaliśmy szaty, jedzenie, miejsca pobytu i lekarstwa dla chorych Zgromadzeniu mnichów'. Zatem, gospodarze, powinniście się trenować w taki sposób: 'Jak możemy od czasu do czasu wkroczyć i trwać w błogości odosobnienia?' To w taki sposób powinniście się trenować”.

Kiedy to zostało powiedziane, czcigodny Sariputta powiedział do Zrealizowanego: „To cudowne, to wspaniałe, czcigodny panie, jak dobrze to zostało powiedziane przez Zrealizowanego. Czcigodny panie, kiedykolwiek szlachetny uczeń wkracza i trwa w błogości odosobnienia, przy tej okazji nie pojawia się u niego pięć rzeczy. Jakich pięć? Ból i smutek związane ze zmysłowością nie pojawiają się u niego. Przyjemność i radość związane ze zmysłowością nie pojawiają się u niego. Ból i smutek związane z niekorzystnym nie pojawiają się u niego. Przyjemność i radość związane z niekorzystnym nie pojawiają się u niego. Ból i smutek związane z korzystnym nie pojawiają się u niego”.

„Dobrze, dobrze, Sariputto! Sariputto, kiedykolwiek szlachetny uczeń wkracza i trwa w błogości odosobnienia, przy tej okazji nie pojawia się u niego pięć rzeczy. Jakich pięć? Ból i smutek związane ze zmysłowością nie pojawiają się u niego. Przyjemność i radość związane ze zmysłowością nie pojawiają się u niego. Ból i smutek związane z niekorzystnym nie pojawiają się u niego. Przyjemność i radość związane z niekorzystnym nie pojawiają się u niego. Ból i smutek związane z korzystnym nie pojawiają się u niego”.

Korzyści płynące z chodzonej medytacji - AN V, 29

Mnisi, jest pięć korzyści wynikających z chodzonej medytacji. Jakie pięć? Człowiek staje się zdolny do podróży; staje się zdolny do wysiłku; staje się zdrowy; to co zjadł, wypił, skonsumował i posmakował, jest odpowiednio trawione; koncentracja osiągnięta za pomocą chodzonej medytacji trwa długo. Takie jest te pięć korzyści wynikających z chodzonej medytacji.

AN III, 130

Wtedy czcigodny Anuruddha podszedł do czcigodnego Sariputty i wymienił z nim pozdrowienia, a kiedy kurtuazyjna i grzecznościowa rozmowa została zakończona, usiadł z boku i powiedział do czcigodnego Sariputty:

„Tu, przyjacielu Sariputto, boskim okiem, co oczyszczone i przewyższające ludzkie oko, przemierzam tysiącraki system świata. Powstała u mnie energia wolna od lenistwa; moja uważność jest ustanowiona bez pomieszania; moje ciało jest spokojne bez zakłóceń, mój umysł jest skoncentrowany i zjednoczony. A jednak, mój umysł wciąż nie jest wyzwolony ze skaz przez nie-utrzymywanie”.

„Przyjacielu Anuruddha, kiedy myślisz: 'Boskim okiem, co oczyszczone i przewyższające ludzkie oko, przemierzam tysiącraki system świata', to twoje wyobrażenie. I kiedy myślisz: 'Powstała u mnie energia wolna od lenistwa; moja uważność jest ustanowiona bez pomieszania; moje ciało jest spokojne bez zakłóceń, mój umysł jest skoncentrowany i zjednoczony', to twój niepokój. I kiedy myślisz: 'A jednak, mój umysł wciąż nie jest wyzwolony ze skaz przez nie-utrzymywanie', to twoje wyrzuty.

Byłoby dobrze, gdybyś porzucił te trzy rzeczy i przestał na nie zważać. Zamiast tego, skieruj swój umysł na element nieśmiertelny”.

Jakiś czas później, czcigodny Anuruddha porzucił te trzy rzeczy i przestał na nie zważać. Zamiast tego, nakierował swój umysł na element nieśmiertelny. Wtedy, przebywając samotnie, oderwany, uważny, pilny i zdecydowany, w krótkim czasie czcigodny Anuruddha zrealizował sam dla siebie przez bezpośrednią wiedzę w tym życiu, ten najwyższy cel świętego życia, dla którego szlachetnie urodzony słusznie odchodzi z domowego życia w bezdomność, i wkroczywszy weń, trwał w tym. Wiedział bezpośrednio: „narodziny wyczerpane, święte życie przeżyte, co trzeba było zostało wykonane, nigdy więcej tego stanu istnienia”. I czcigodny Anuruddha stał się jednym z arahatów.

Udana 6. 7 Subhuti

Tak usłyszałem. Przy pewnej okazji Zrealizowany mieszkał blisko Savatthi w Gaju Jeta w klasztorze Anathapindiki. Przy tej okazji czcigodny Subhuti siedział ze skrzyżowanymi nogami nieopodal Zrealizowanego, z wyprostowanym ciałem, z ustanowiona uważnością przed sobą. Zrealizowany zobaczył czcigodnego Subhuti siedzącego ze skrzyżowanymi nogami nieopodal Zrealizowanego, z wyprostowanym ciałem, po osiągnięciu nie-dyskursywnej koncentracji. Wtedy, rozumiejąc tego znaczenie, Zrealizowany wygłosił przy tej okazji taką inspirującą wypowiedź:

U kogo dyskursywna myśl została wypalona,
Całkowicie u niego odcięta,
Pokonawszy te więzy, postrzegając niematerialne,
Przezwyciężywszy cztery spoiwa, nigdy nie wróci.