AN VI, 42

Tak usłyszałem. Przy pewnej okazji Zrealizowanym wędrował na trasie wśród Kosalan, razem z dużym zgromadzeniem mnichów, kiedy dotarł do bramińskiej wioski Icchanangala. Tam Zrealizowany mieszkał w leśnej gęstwinie Icchanangala.

Bramini gospodarze z Icchanangala usłyszeli: „Pustelnik Gotama, syn Sakyów, który odszedł w bezdomność z klanu Sakyów, wędrując po kraju Kosalan z dużym Zgromadzeniem mnichów dotarł do Opasada. Taka to dobra wieść rozniosła się o mistrzu Gotamie: 'Ten Zrealizowany jest taki, gdyż jest Arahatem, Całkowicie Przebudzonym, doskonałym w prawdziwej wiedzy i prowadzeniu się, wzniosłym, znawcą światów, niezrównanym liderem ludzi do opanowania, nauczycielem bogów i ludzi, przebudzonym, błogosławionym. Opisuje on ten świat, z jego bogami, Marami, Brahmą, z tą generacją z jej pustelnikami i braminami, z książętami i ich ludźmi; to co sam zrealizował przez bezpośrednie poznanie. Uczy Dhammy dobrej na początku, dobrej w środku, dobrej na końcu, o właściwym znaczeniu i frazie, afirmując święte życie, które jest doskonałe i czyste. Dobrze jest spotkać takich Arahatów'”.

Wtedy, kiedy minęła noc, bramini gospodarze z Icchanangala zabrali obfitość różnego rodzaju jedzenia, i udali się do leśnej gęstwiny Icchanangala. Stanęli na zewnątrz wejścia czyniąc wielki hałas i harmider. Przy tej okazji czcigodny Nagiata był pomocnikiem Zrealizowanego. Zrealizowany odezwał się do czcigodnego Nagity: „Kto czyni taki wielki hałas i harmider, Nagito? Można by pomyśleć, że to rybak płoszy ryby do sieci”. „Czcigodny panie, to bramini gospodarze z Ichanangala, którzy przynieśli obfitość różnego rodzaju jedzenia. Stoją na zewnątrz [chcąc je oferować] Zrealizowanemu i Zgromadzeniu mnichów”.

„Obym nigdy nie zetknął się ze sławą, Nagita, i niechby sława nigdy mnie nie spotkała. Ten kto nie osiąga na życzenie, bez trudności czy kłopotu, tego błogosławieństwa wyrzeczenia, błogosławieństwa samotności, błogosławieństwa spokoju, błogosławieństwa przebudzenia, które to ja osiągam na życzenie, bez trudności czy kłopotu, mógłby zaakceptować tą obrzydliwą przyjemność, tą leniwą przyjemność zysku, uznania i sławy”.

„Niech Zrealizowany zgodzi się, niech Pomyślny zgodzi się. Teraz jest czas dla Zrealizowanego by się zgodził. Gdziekolwiek Zrealizowany teraz pójdzie, bramini i gospodarze z miasta i wioski będą skierowywali się w tą samą stronę. Tak jak, kiedy grube krople deszczu spadają w dół, woda spływa po zboczu, tak też gdziekolwiek Zrealizowany teraz pójdzie, bramini i gospodarze z miasta i wioski będą skierowywali się w tą samą stronę. Z jakiego powodu? Z powodu moralności i mądrości Zrealizowanego”.

„Obym nigdy nie zetknął się ze sławą, Nagita, i niechby sława nigdy mnie nie spotkała. Ten kto nie osiąga na życzenie, bez trudności czy kłopotu, tego błogosławieństwa wyrzeczenia, błogosławieństwa samotności, błogosławieństwa spokoju, błogosławieństwa przebudzenia, które to ja osiągam na życzenie, bez trudności czy kłopotu, mógłby zaakceptować tą obrzydliwą przyjemność, tą leniwą przyjemność zysku, uznania i sławy.

Tu, Nagito, widzę mnicha mieszkającego na skraju wioski, siedzącego w stanie koncentracji. Wtedy przedstawia mi się: 'Pomocnik klasztorny czy nowicjusz czy kolega mnich spowoduje, że ten czcigodny wybije się z tej koncentracji'. Z tego powodu nie jestem zadowolony z mieszkania tego mnicha na skraju wioski.

Widzę, Nagito, mnicha mieszkańca lasu, siedzącego i drzemiącego w lesie. Wtedy przedstawia mi się: 'Ten czcigodny usunie swoją senność i zmęczenie i skieruje uwagę tylko na percepcję lasu, [stanu] jedności. Z tego powodu jestem zadowolony z mieszkania tego mnicha w lesie.

Widzę, Nagito, mnicha mieszkańca lasu, siedzącego w lesie i nieskoncentrowanego. Wtedy przedstawia mi się: 'Ten czcigodny skoncentruje swój nieskoncentrowany umysł czy będzie chronił swój skoncentrowany umysł'. Z tego powodu jestem zadowolony z mieszkania tego mnicha w lesie.

Widzę, Nagito, mnicha mieszkańca lasu, siedzącego w lesie, w stanie koncentracji. Wtedy przedstawia mi się: 'Ten czcigodny wyzwoli swój niewyzwolony umysł czy będzie chronił swój wyzwolony umysł'. Z tego powodu jestem zadowolony z mieszkania tego mnicha w lesie.

Widzę, Nagito, mnicha mieszkającego na skraju wioski, który uzyskuje szaty, jedzenie, miejsca pobytu, i lekarstwa dla chorych. Pragnąc zysku, uznania i sławy, zaniedbuje on odosobnienie; zaniedbuje odległe bytowiska w lasach i dżunglach. Wkroczywszy do wiosek, miasteczek, i stolic, zamieszkuje tam. Z tego powodu nie jestem zadowolony z mieszkania tego mnicha na skraju wioski.

Widzę, Nagito, mnicha mieszkańca lasu, który uzyskuje szaty, jedzenie, miejsca pobytu, i lekarstwa dla chorych Odrzuciwszy zysk, uznanie i sławę, nie zaniedbuje on odosobnienia; nie zaniedbuje odległych bytowisk w lasach i dżunglach. Z tego powodu jestem zadowolony z mieszkania tego mnicha w lesie.

Kiedy, Nagito, podróżuję drogą, i nie widzą nikogo przede mną ani za mną, nawet jeżeli to dla wydalania czy oddania moczu, przy tej okazji czuje się swobodnie”.

AN VI, 41

Tak usłyszałem. Przy pewnej okazji czcigodny Sariputta mieszkał w Rajagaha na górze Szczyt Sępa. Wtedy, o poranku, czcigodny Sariputta ubrał się, zabrał swoją miskę i szatę, i zszedł z góry Szczyt Sępa razem z licznymi mnichami. W pewnym miejscu zobaczył duży blok drewna i odezwał się do mnichów: „Czy widzicie, przyjaciele, ten duży blok drewna?” „Tak, przyjacielu”.

„Jeżeliby sobie tego życzył, mnich posiadający nadnaturalne moce, który osiągnął mistrzostwo umysłu, mógłby skupić się na tym bloku drewna jako ziemi. Co jest dla tego podstawą? Ponieważ element ziemi istnieje w tym bloku drewna. Na tej podstawie mnich posiadający nadnaturalne moce, który osiągnął mistrzostwo umysłu, mógłby skupić się na tym bloku drewna jako ziemi.

Jeżeliby sobie tego życzył, mnich posiadający nadnaturalne moce, który osiągnął mistrzostwo umysłu, mógłby skupić się na tym bloku drewna jako wodzie. Co jest dla tego podstawą? Ponieważ element wody istnieje w tym bloku drewna. Na tej podstawie mnich posiadający nadnaturalne moce, który osiągnął mistrzostwo umysłu, mógłby skupić się na tym bloku drewna jako wodzie.

Jeżeliby sobie tego życzył, mnich posiadający nadnaturalne moce, który osiągnął mistrzostwo umysłu, mógłby skupić się na tym bloku drewna jako ogniu. Co jest dla tego podstawą? Ponieważ element ognia istnieje w tym bloku drewna. Na tej podstawie mnich posiadający nadnaturalne moce, który osiągnął mistrzostwo umysłu, mógłby skupić się na tym bloku drewna jako ogniu.

Jeżeliby sobie tego życzył, mnich posiadający nadnaturalne moce, który osiągnął mistrzostwo umysłu, mógłby skupić się na tym bloku drewna jako powietrzu. Co jest dla tego podstawą? Ponieważ element powietrza istnieje w tym bloku drewna. Na tej podstawie mnich posiadający nadnaturalne moce, który osiągnął mistrzostwo umysłu, mógłby skupić się na tym bloku drewna jako powietrzu.

Jeżeliby sobie tego życzył, mnich posiadający nadnaturalne moce, który osiągnął mistrzostwo umysłu, mógłby skupić się na tym bloku drewna jako pięknym. Co jest dla tego podstawą? Ponieważ element piękna istnieje w tym bloku drewna. Na tej podstawie mnich posiadający nadnaturalne moce, który osiągnął mistrzostwo umysłu, mógłby skupić się na tym bloku drewna jako pięknym.

Jeżeliby sobie tego życzył, mnich posiadający nadnaturalne moce, który osiągnął mistrzostwo umysłu, mógłby skupić się na tym bloku drewna jako brzydkim. Co jest dla tego podstawą? Ponieważ element brzydoty istnieje w tym bloku drewna. Na tej podstawie mnich posiadający nadnaturalne moce, który osiągnął mistrzostwo umysłu, mógłby skupić się na tym bloku drewna jako brzydkim”.

AN VI, 37

Przy pewnej okazji Zrealizowany mieszkał w Savatthi w Gaju Jeta w Parku Anathapindiki. Przy tej okazji, świecka wyznawczyni Velukantaki Nandamata przygotowywała podarunek posiadający sześć czynników, dla Zgromadzenia mnichów wiedzionych przez Sariputtę i Moggallanę. Boskim okiem co oczyszczone i przewyższające ludzkie, Zrealizowany zobaczył świecką wyznawczynię Velukantaki Nandamata przygotowującą ten podarunek i wtedy odezwał się do mnichów:

„Mnisi, świecka wyznawczyni Velukantaki Nandamata przygotowuje podarunek posiadający sześć czynników, dla Zgromadzenia mnichów wiedzionych przez Sariputtę i Moggallanę. A jak podarunek posiada sześć czynników? Tu dawca posiada trzy czynniki i otrzymujący posiadają trzy czynniki. Jakie są trzy czynniki dawcy? Tu dawca jest radosny przed daniem, ma spokojny i przekonany umysł co do aktu dawania; jest szczęśliwy po daniu. Takie są trzy czynniki dawcy. Jakie są trzy czynniki otrzymujących? Tu, otrzymujący są wolni od pożądania bądź praktykują dla usunięcia pożądania; są wolni od nienawiści bądź praktykują dla usunięcia nienawiści; są wolni od złudzenia bądź praktykują dla usunięcia złudzenia. Takie są trzy czynniki odbiorców. W taki sposób podarunek ma sześć czynników. Nie jest łatwo zmierzyć zasługi takiego podarunku, w taki sposób: 'Właśnie taki jest strumień zasług, strumień korzystnego, pokarm szczęścia – niebiański, dojrzewający szczęściem, sprzyjający szczęściu; raczej, jest on po prostu uznawany za nieobliczalną, niezmierzoną masę zasługi. Mnisi, tak jak nie jest łatwo zmierzyć wodę w wielkim oceanie, w ten sposób: 'Jest w nim tyle galonów wody', czy 'Jest w nim tyle tysięcy galonów wody' czy 'Jest w nim tyle setek tysięcy galonów wody', ale raczej, jest on po prostu uznawany za nieobliczalną, niezmierzoną masę wody, tak też, nie jest łatwo zmierzyć zasługi takiego podarunku, w taki sposób: 'Właśnie taki jest strumień zasług, strumień korzystnego, pokarm szczęścia – niebiański, dojrzewający szczęściem, sprzyjający szczęściu; raczej, jest on po prostu uznawany za nieobliczalną, niezmierzoną masę zasługi.

Przed daniem jest radosny;

podczas dawania ustanawia swój umysł w zaufaniu;

po daniu jest szczęśliwy:

to jest sukces w akcie podarunku.

Kiedy są wolni od pożądania i nienawiści,

wolni od złudzenia, bez skaz

samo-opanowani, żyjący święte życie

pole dla zasługi jest kompletne.

Oczyściwszy siebie

ofiarowawszy własnymi rękoma,

akt charytatywny jest bardzo owocny,

dla niego i w relacji do innych.

Wykonawszy taki charytatywny uczynek

z umysłem wolnym od skąpstwa,

mądra osoba, bogata w wiarę,

odradza się szczęśliwa, w świecie bez dolegliwości.

AN VI, 29

Wtedy Zrealizowany odezwał się do czcigodnego Udayi: „Udayi, jak wiele jest przedmiotów dla rekolekcji?” Kiedy to zostało powiedziane, czcigodny Udayi milczał. Drugi raz … Trzeci raz Zrealizowany odezwał się do czcigodnego Udayi: „Udayi, jak wiele jest przedmiotów dla rekolekcji?” I za trzecim razem, czcigodny Udayi milczał.

Wtedy czcigodny Ananda powiedział do czcigodnego Udayi: „Przyjacielu Udayi, nauczyciel do ciebie mówi”. „Słyszałem go, przyjacielu Anando.

Tu, czcigodny panie, mnich wspomina swe rozliczne przeszłe życia: jedne narodziny, drugie narodziny, trzecie narodziny, czwarte narodziny, piąte narodziny, dziesięć narodzin, dwadzieścia narodzin, trzydzieści narodzin, czterdzieści narodzin, pięćdziesiąt narodzin, sto narodzin, tysiąc narodzin, sto tysięcy narodzin, wiele eonów kurczenia się wszechświata, wiele eonów rozciągania się wszechświata, wiele eonów kurczenia i rozciągania się wszechświata. Tu miał takie imię, był takiego rodu, tak wyglądał, taki był jego pokarm, takie było moje doświadczenie przyjemności i bólu, taki okres jego życia, umierając tam, pojawił się gdzie indziej i tam też miał takie imię, był takiego rodu, taki był jego wygląd, taki był jego pokarm... pojawił się tu. Tak z detalami i szczegółami wspomina swe rozliczne życia. To czcigodny panie jest przedmiot dla rekolekcji”.

Wtedy Zrealizowany odezwał się do czcigodnego Anandy: „Wiedziałem Anando, że ten błądzący człowiek Udayi nie poświęca się wyższemu umysłowi. Anando, jak wiele jest przedmiotów dla rekolekcji?”

„Czcigodny panie, jest pięć przedmiotów rekolekcji. Jakie pięć?

Tu, czcigodny panie, odłączony od zmysłowych przyjemności, odłączony od niekorzystnych stanów, mnich wkracza i trwa w pierwszej jhanie, składającej się z błogości i przyjemności zrodzonych z odosobnienia, stowarzyszonych z myśleniem i rozważaniem. Z zanikiem myślenia i rozważania, wkracza i trwa w drugiej jhanie, charakteryzującej się spokojem i zjednoczeniem umysłu i składającej się z błogości i przyjemności zrodzonych z koncentracji, bez myślenia i rozważania. Z zanikiem również błogości, trwając w równowadze, uważny i jasno pojmujący, doświadczając przyjemności cielesnej; wkracza i trwa w trzeciej jhanie, o której szlachetni mówią: 'Jest zrównoważonym, uważnym, tym kto trwa szczęśliwy'. To jest przedmiot rekolekcji, który rozwinięty i kultywowany w tym życiu, wiedzie do przyjemnego przebywania w tym życiu.

I znów, czcigodny panie, mnich skierowuje uwagę na percepcję światła; skupia się na percepcji dnia w taki sposób: 'Jak za dnia, tak i nocą; jak nocą tak i za dnia'. W ten sposób, z umysłem co otwarty i niezakryty, rozwija umysł przepełniony świetlistością. To jest przedmiot rekolekcji, który rozwinięty i kultywowany w tym życiu, wiedzie do wiedzy i wizji.

I znów, czcigodny panie, mnich przegląda to samo ciało od podeszew stóp do włosów na czubku głowy jako pełne wielu rodzajów nieczystości, tak oto: 'W tym ciele są włosy głowy, włosy ciała, paznokcie, zęby, skóra, mięso, ścięgna, kości, szpik kostny, nerki, serce, wątroba, przepona, śledziona, płuca, jelita duże i małe, krtań, smarki, łajno, żółć, flegma, ropa, krew, pot, tłuszcz, łzy, ślina, olej we złączach i mocz'. To jest przedmiot rekolekcji, który rozwinięty i kultywowany w tym życiu, wiedzie do porzucenia zmysłowego pożądania.

I znów, czcigodny panie, mnich ocenia to samo ciało jak gdyby patrzył na szczątki ciała porozrzucane na terenie cmentarnym, martwe jeden dzień, dwa dni, martwe trzy dni, spuchnięte, blade, jątrzącą się materię tak oto: 'To ciało również jest tej samej natury, będzie takie samo, nie ominie je ten los'. Czy mnich ocenia to samo ciało jak gdyby patrzył na szczątki ciała porozrzucane na terenie cmentarnym, pożerane przez kruki, kanie, sępy, psy, szakale, i wiele rodzajów robaków, tak oto: 'To ciało również jest tej samej natury, będzie takie samo, nie ominie je ten los'. Czy mnich ocenia to samo ciało jak gdyby patrzył na szczątki ciała porozrzucane na terenie cmentarnym; szkielet z mięsem i krwią trzymający się razem dzięki ścięgnom, tak oto: 'To ciało również jest tej samej natury, będzie takie samo, nie ominie je ten los'. Czy mnich ocenia to samo ciało jak gdyby patrzył na szczątki ciała porozrzucane na terenie cmentarnym; szkielet bez mięsa, umazany krwią i trzymający się razem dzięki ścięgnom, tak oto: 'To ciało również jest tej samej natury, będzie takie samo, nie ominie je ten los'. Czy mnich ocenia to samo ciało jak gdyby patrzył na szczątki ciała porozrzucane na terenie cmentarnym; szkielet bez mięsa i krwi trzymający się razem dzięki ścięgnom, tak oto: 'To ciało również jest tej samej natury, będzie takie samo, nie ominie je ten los'. Czy mnich ocenia to samo ciało jak gdyby patrzył na szczątki ciała porozrzucane na terenie cmentarnym; kości bez ścięgien, porozrzucane w różnych kierunkach, tu kość ręki, tu kość stopy, tu kość uda, tu kość biodrowa, tu kość piersiowa, tu kość dłoni, tu kość ramienia, tu kość szyi, tu szczęka, tu zęby, tu czaszka, tak oto: 'To ciało również jest tej samej natury, będzie takie samo, nie ominie je ten los'. Czy mnich ocenia to samo ciało jak gdyby patrzył na szczątki ciała porozrzucane na terenie cmentarnym; pobielałe kości koloru muszli, tak oto: 'To ciało również jest tej samej natury, będzie takie samo, nie ominie je ten los'. Czy mnich ocenia to samo ciało jak gdyby patrzył na szczątki ciała porozrzucane na terenie cmentarnym; kości zebrane razem, starsze niż rok. 'To ciało również jest tej samej natury, będzie takie samo, nie ominie je ten los'. To jest przedmiot rekolekcji, który rozwinięty i kultywowany w tym życiu, wiedzie do wykorzenienia wyobrażenia 'jestem'.

I znów, czcigodny panie, z porzuceniem przyjemności i bólu, i z uprzednim zanikiem radości i smutku, mnich wkracza i trwa w czwartej jhanie, ani bolesnej ani przyjemnej, charakteryzującej się oczyszczoną uważnością przez równowagę. To jest przedmiot rekolekcji, który rozwinięty i kultywowany w tym życiu, wiedzie do penetracji rozlicznych elementów. Takie, czcigodny panie jest te pięć przedmiotów rekolekcji”.

„Dobrze, dobrze, Anando! Zatem, Anando, zapamiętaj również ten szósty przedmiot rekolekcji. Tu, zawsze uważny mnich idzie naprzód, zawsze uważny, mnich wraca, zawsze uważny, mnich stoi, zawsze uważny, mnich siedzi. Zawsze uważny, mnich kładzie się spać, zawsze uważny, mnich podejmuje pracę. Ten szósty przedmiot rekolekcji, rozwinięty i kultywowany w ten sposób, wiedzie do uważności i jasnego pojmowania”.

AN VI, 27

Wtedy pewien mnich podszedł do Zrealizowanego, złożył mu hołd, usiadł z boku i powiedział: „Czcigodny panie, jak wiele odpowiednich okazji jest by iść zobaczyć cenionego mnicha?”

„Jest mnichu, tych sześć odpowiednich okazji by iść zobaczyć cenionego mnicha. Jakich sześć? Tu, mnichu, kiedy umysł mnicha uległ obsesji i jest męczony przez zmysłowe pożądanie, i nie rozumie on jakim rzeczywiście jest ucieczka z powstałego zmysłowego pożądania, przy tej okazji powinien podejść do cenionego mnicha i powiedzieć mu: 'Przyjacielu, mój umysł uległ obsesji i jest męczony przez zmysłowe pożądanie, i nie rozumiem jakim rzeczywiście jest ucieczka z powstałego zmysłowego pożądania. Proszę naucz mnie Dhammy dla porzucenia zmysłowego pożądania'. Ceniony mnich wtedy uczy go Dhammy dla porzucenia zmysłowego pożądania. To pierwsza odpowiednia okazja by iść zobaczyć cenionego mnicha.

I znów, kiedy umysł mnicha uległ obsesji i jest męczony przez złą wolę, i nie rozumie on jakim rzeczywiście jest ucieczka z powstałej złej woli, przy tej okazji powinien podejść do cenionego mnicha i powiedzieć mu: 'Przyjacielu, mój umysł uległ obsesji i jest męczony przez złą wolę, i nie rozumiem jakim rzeczywiście jest ucieczka z powstałej złej woli. Proszę naucz mnie Dhammy dla porzucenia złej woli'. Ceniony mnich wtedy uczy go Dhammy dla porzucenia złej woli. To druga odpowiednia okazja by iść zobaczyć cenionego mnicha.

I znów, umysł mnicha uległ obsesji i jest męczony przez ospałość i stany letargiczne, i nie rozumie on jakim rzeczywiście jest ucieczka z powstałej ospałości i stanów letargicznych, przy tej okazji powinien podejść do cenionego mnicha i powiedzieć mu: 'Przyjacielu, mój umysł uległ obsesji i jest męczony przez ospałość i stany letargiczne i nie rozumiem jakim rzeczywiście jest ucieczka z powstałej ospałości i stanów letargicznych. Proszę naucz mnie Dhammy dla porzucenia ospałości i stanów letargicznych'. Ceniony mnich wtedy uczy go Dhammy dla porzucenia ospałości i stanów letargicznych. To trzecia odpowiednia okazja by iść zobaczyć cenionego mnicha.

I znów, kiedy umysł mnicha uległ obsesji i jest męczony przez niepokój i wyrzuty sumienia, i nie rozumie on jakim rzeczywiście jest ucieczka z powstałego niepokoju i wyrzutów sumienia, przy tej okazji powinien podejść do cenionego mnicha i powiedzieć mu: 'Przyjacielu, mój umysł uległ obsesji i jest męczony przez niepokój i wyrzuty sumienia, i nie rozumiem jakim rzeczywiście jest ucieczka z powstałego niepokoju i wyrzutów sumienia. Proszę naucz mnie Dhammy dla porzucenia niepokoju i wyrzutów sumienia'. Ceniony mnich wtedy uczy go Dhammy dla porzucenia niepokoju i wyrzutów sumienia. To czwarta odpowiednia okazja by iść zobaczyć cenionego mnicha.

I znów, kiedy umysł mnicha uległ obsesji i jest męczony przez wątpliwość, i nie rozumie on jakim rzeczywiście jest ucieczka z powstałej wątpliwości, przy tej okazji powinien podejść do cenionego mnicha i powiedzieć mu: 'Przyjacielu, mój umysł uległ obsesji i jest męczony przez wątpliwość, i nie rozumiem jakim rzeczywiście jest ucieczka z powstałej wątpliwości. Proszę naucz mnie Dhammy dla porzucenia wątpliwości'. Ceniony mnich wtedy uczy go Dhammy dla porzucenia wątpliwości. To piąta odpowiednia okazja by iść zobaczyć cenionego mnicha.

I znów, kiedy mnich nie wie i nie widzi na jakim obiekcie polegać i skierowywać nań uwagę ażeby osiągnąć wyczerpanie skaz tutaj i teraz, przy tej okazji powinien podejść do cenionego mnicha i powiedzieć mu: 'Przyjacielu, nie wiem i nie widzę na jakim obiekcie polegać i skierowywać nań uwagę ażeby osiągnąć wyczerpanie skaz tutaj i teraz. Proszę naucz mnie Dhammy dla wyczerpania skaz'. Ceniony mnich wtedy uczy go Dhammy dla wyczerpania skaz. To szósta odpowiednia okazja by iść zobaczyć cenionego mnicha.

Takie, mnichu jest te sześć odpowiednich okazji by iść zobaczyć cenionego mnicha.